सिड्नीबाट आएको फोटो
बुटवलकी सरिता र उनकी साथी अनु एउटै वर्ष नर्सिङ पढेर निस्किएका थिए। आज अनुले सिड्नीबाट नयाँ घरको साँचो समातेको फोटो पठाइन्। सरिताले "बधाई छ!" लेखिन्, मेटिन्, फेरि लेखिन्। आमाको औषधिको खर्च र तिर्न बाँकी ऋणले मन गह्रौँ भयो। साथीको खुसी साँचो हो; आफ्नो दुखाइ पनि।
पहिलो अवस्थामा तपाईं कुन बाटो रोज्नुहुन्छ?
अङ्क छैन, सही–गलत छैन। एउटा रोज्नुहोस्, अनि अरू बाटोका कुरा पनि पढ्न सक्नुहुन्छ।
यसले केहीबेर चोट घटाउँछ, तर तुलनाको पकड झन् कस्छ। खोट कल्पना गर्नु मैत्री होइन।
आफ्नो निराशा पहिले मेट्नुपर्दैन। इमानदार बधाई र आफ्नो अधुरो चाहनाको हेरचाह सँगै हुन सक्छन्।
नाटकले आफ्नै अनुभवबाट टाढा पुर्याउँछ। जबरजस्ती उत्साहभन्दा इमानदारी र सद्भाव सँगै खोजौँ।
- एउटा सम्भावित बाटो
- एउटा इमानदार बधाई पठाऔँ, अनि आफ्नै खर्चको योजना अर्को बेला हेरौँ।
- किन
- मिश्रित भावना सँगै रहन सक्छन्। अनुको फोटोले उनको पूरा जीवन देखाउँदैन, न सरिताको समयरेखा तोक्छ।