चित्तको हावा, विश्वका छाल
अहो भुवनकल्लोलैर्विचित्रैर्द्राक् समुत्थितम् । मय्यनन्तमहाम्भोधौ चित्तवाते समुद्यते ॥
॥ २.२३ ॥रोमन लिपिमा (IAST)
aho bhuvanakallolairvicitrairdrāk samutthitam । mayyanantamahāmbhodhau cittavāte samudyate ॥
अर्थ
म अनन्त महासागरमा चित्तरूपी वायु उठ्दा अनेक विश्वरूपी छालहरू एकाएक उठ्छन्—कस्तो आश्चर्य!
सार
ममा चित्तको हावा उठ्दा विश्वका छाल उठ्छन्।
विस्तार · थप शब्दमा
जनक आफूलाई अनन्त महासागरका रूपमा र चित्तको चञ्चलतालाई त्यसमा बहने हावाका रूपमा देखाउँछन्। हावा उठ्दा समुद्रमा छाल उठेझैँ मनका संकल्प–विकल्पसँग अनुभवका अनेक विश्व प्रकट हुन्छन्। उपमाले चित्तको गति र दृश्यको विविधतालाई जोड्छ, तर समुद्र छालमा सीमित हुँदैन। यसलाई मनले बाहिरी जगत्का भौतिक घटना इच्छाअनुसार सिर्जना गर्छ भन्ने दाबी नठान।
खण्डको प्रसङ्ग · चित्तको हावा, जगत्को जहाज र जीवका छाल
अन्त्यको समुद्र: चित्तको हावासँगै विश्व उठ्छन्, हावा थामिँदा व्यापारीको जहाज नष्ट हुन्छ, र जीवका छाल खेलिरहन्छन्।
यो प्रसङ्ग खण्डका ३ श्लोकको साझा हो।मुख्य शब्द
- महाम्भोधि
- महासागर
- चित्तवात
- चित्तको हावा
- कल्लोल
- छाल
मनन · एउटा प्रश्न, आफैँसँग।
घटना हुनुअघि नै मनले कस्तो संसार बनाउँछ?
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ, विस्तार र सन्दर्भ: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी