प्रकाश नै मेरो स्वरूप
प्रकाशो मे निजं रूपं नातिरिक्तोऽस्म्यहं ततः । यदा प्रकाशते विश्वं तदाहं भास एव हि ॥
॥ २.८ ॥रोमन लिपिमा (IAST)
prakāśo me nijaṃ rūpaṃ nātirikto'smyahaṃ tataḥ । yadā prakāśate viśvaṃ tadāhaṃ bhāsa eva hi ॥
अर्थ
प्रकाश नै मेरो स्वभाव हो, म त्यसबाट भिन्न छैन; जगत् प्रकट हुँदा म नै प्रकाशित भइरहेको हुन्छु।
सार
प्रकाश मेरो स्वरूप हो; जगत् चम्कँदा म नै चम्कन्छु।
विस्तार · थप शब्दमा
जनकका लागि प्रकाश यहाँ कुनै बत्तीको किरण होइन; अनुभव थाहा हुने चेतनाको रूपक हो। शरीर, विचार र संसार जे प्रकट भए पनि त्यसको थाहा चेतनामा नै हुन्छ। ‘जगत् प्रकाशित हुँदा म नै भास्छु’ भन्ने उनको भनाइ यही आत्मप्रकाशित चेतनामा टिकेको छ। वस्तु देख्न खोज्ने नजरलाई, देखिनु र जानिनु सम्भव भएको तथ्यतिर फर्काउने श्लोक हो यो।
खण्डको प्रसङ्ग · पानी, धागो, चिनी र सच्चिएका भ्रम
एउटै कुराका लागि सात उपमा: विश्व आफ्नो आधारबाट भिन्न छैन, र आधार चिनेपछि भ्रम टुङ्गिन्छ।
यो प्रसङ्ग खण्डका ७ श्लोकको साझा हो।मुख्य शब्द
- प्रकाश
- प्रकाश
- निजरूप
- आफ्नै स्वरूप
- भास
- भास, प्रकट हुनु
मनन · एउटा प्रश्न, आफैँसँग।
जानिएको कुराको कथा थप्नुअघि जान्ने तथ्यलाई नै देख्न सकिन्छ?
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ, विस्तार र सन्दर्भ: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी