मृत्यु नजिक, त्रास छैन
मायामात्रमिदं विश्वं पश्यन् विगतकौतुकः । अपि सन्निहिते मृत्यौ कथं त्रस्यति धीरधीः ॥
॥ ३.११ ॥रोमन लिपिमा (IAST)
māyāmātramidaṃ viśvaṃ paśyan vigatakautukaḥ । api sannihite mṛtyau kathaṃ trasyati dhīradhīḥ ॥
अर्थ
विश्वलाई मायामात्र देखी त्यसको मोहबाट छुटेको धीर व्यक्ति मृत्यु नजिक हुँदा पनि किन भयभीत होला?
सार
विश्व मायामात्र देख्नेलाई मृत्युको त्रास किन?
विस्तार · थप शब्दमा
मृत्युको नजिक पुग्दा परिचित आधारहरू छोड्नुपर्ने डर उठ्न सक्छ। अष्टावक्रको प्रश्न आत्मालाई शरीर र दृश्य जगत्मै सीमित नठान्ने धीरको दृष्टिबाट आएको छ। विश्व मायामात्र हो भन्ने बोधले त्यसको चमत्कारमा लिप्त रहने मोह घटेको छ भने अन्त्यको पुरानो त्रास कसरी टिक्छ? यो आत्मबोधको आदर्श चित्र हो; डर महसुस गर्ने मानिसको साहस वा मूल्य घटाउने मापदण्ड होइन।
खण्डको प्रसङ्ग · स्तुति, पीडा, शरीरको काम र मृत्यु
धीर व्यक्तिको चित्र: सत्कार र पीडामा समान, आफ्नो शरीर अर्काको जस्तो, मृत्यु नजिक पनि त्रासरहित।
यो प्रसङ्ग खण्डका ३ श्लोकको साझा हो।मुख्य शब्द
- मायामात्र
- मायामात्र
- विगतकौतुक
- कौतुक हराएको, मोहमुक्त
- त्रस्यति
- त्रस्त हुन्छ
मनन · एउटा प्रश्न, आफैँसँग।
परिवर्तन र मृत्यु सम्झँदा सबैभन्दा जोडले केसँग तादात्म्य गर्छौ?
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ, विस्तार र सन्दर्भ: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी