अध्याय १२

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

श्लोक १२.२३

पाकेर पनि तीतो

पाकेको इन्द्रवारुणी चाखेर मुख बिगार्दै वृद्ध किसान, नाति हाँस्दै।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र

चित्रकथा: पाकेर पनि तीतो

वयसः परिणामेऽपि यः खलः खल एव सः । सम्पक्वमपि माधुर्यं नोपयातीन्द्रवारुणम् ॥

॥ १२.२३ ॥

अर्थ

उमेर ढल्किँदा पनि दुष्ट मानिस दुष्ट नै रहन्छ; राम्ररी पाकेको इन्द्रवारुणी (तीतो फल) पनि गुलियो हुँदैन।

आजको सन्दर्भमा

हाम्रो समाजमा उमेर र पदको सम्मान गरिन्छ, र 'उमेरले आफैँ सुध्रिन्छ' भन्ने आशा पनि गरिन्छ। श्लोकले सम्झाउँछ, वर्ष थपिँदैमा बानी बदलिँदैन: बारम्बार ठग्ने ठेकेदार, सधैँ होच्याउने हाकिम वा हिंसा गर्ने आफन्तले उमेरकै आडमा छुट पाउनुपर्छ भन्ने छैन। बदलाव आउँछ भने आफ्नै प्रयास र असल सङ्गतले आउँछ (श्लोक १२.७)।

विषय

मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org