न भीडमा सुख, न वनमा
अनवस्थितकार्यस्य न जने न वने सुखम् । जनो दहति संसर्गाद्वनं संगविवर्जनात् ॥
॥ १३.१६ ॥अर्थ
जसको काम र मन स्थिर छैन, उसलाई न मानिसको बीचमा सुख हुन्छ, न वनमा: मानिसको सङ्गतले उसलाई पोल्छ, वनले एक्लोपनले।
आजको सन्दर्भमा
पढाइ छोडेर व्यापार, व्यापार छोडेर विदेश, विदेशबाट फर्केर फेरि अर्कै योजना: दिशा नभएको मनलाई सहरको भीडले पनि थकाउँछ, गाउँको सुनसानले पनि। श्लोकले ठाउँ बदल्नुअघि आफू के गर्न चाहन्छु भन्ने स्पष्ट हुन सम्झाउँछ; ठाउँले होइन, उद्देश्यले मन टिकाउँछ।
विषय
मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org