धनको भारले झुक्ने
अहो बत विचित्राणि चरितानि महात्मनाम् । लक्ष्मीं तृणाय मन्यन्ते तद्भारेण नमन्ति च ॥
॥ १३.५ ॥अर्थ
अहो! महात्माहरूको चरित्र कस्तो अनौठो: उनीहरू लक्ष्मी (धन) लाई तृणसमान ठान्छन्, तर त्यसकै भारले झुक्छन्।
आजको सन्दर्भमा
फलले लादिएको हाँगो झुक्छ: श्लोकका महात्मा पनि धन आएपछि घमन्डले होइन, नम्रताले झुक्छन्। विदेशको कमाइले गाउँमा घर बनाएका वा व्यवसायमा सफल भएका मानिस पुराना साथी र कामदारसँग कसरी बोल्छन्, त्यसैले उनीहरूको साँचो उचाइ देखाउँछ।
विषय
मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org