पैसा सकिँदा छोड्नेहरू
त्यजन्ति मित्राणि धनैर्विहीनं पुत्राश्च दाराश्च सुहृज्जनाश्च । तमर्थवन्तं पुनराश्रयन्ति अर्थो हि लोके मनुष्यस्य बन्धुः ॥
॥ १५.५ ॥अर्थ
धन सकिएको मानिसलाई मित्र, छोराहरू, पत्नी र शुभचिन्तक सबैले छोड्छन्; उसैसँग धन फर्केपछि उनीहरू फेरि उसैको आश्रयमा आउँछन्। संसारमा धन नै मानिसको बन्धु हो।
आजको सन्दर्भमा
साउदीबाट फर्केर कुखुरा फार्म खोलेका एक युवाको लगानी बर्ड फ्लुले डुबाउँदा फोन गर्नेहरू घटे; फार्म फेरि चल्न थालेपछि बधाई दिनेहरू बढे। श्लोकले यो तितो यथार्थ लुकाउँदैन, र अर्को प्रश्न छोड्छ: अरूको पैसा सकिँदा हामी कहाँ उभिन्छौँ?
विषय
मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org