खेर गएको जीवनको पछुतो
न ध्यातं पदमीश्वरस्य विधिवत्संसारविच्छित्तये स्वर्गद्वारकपाटपाटनपटुर्धर्मोऽपि नोपार्जितः । नारीपीनपयोधरोरुयुगला स्वप्नेऽपि नालिंगितं मातुः केवलमेव यौवनवनच्छेदे कुठारा वयम् ॥
॥ १६.१ ॥अर्थ
संसारको बन्धन काट्न विधिपूर्वक ईश्वरको चरणको ध्यान गरिएन; स्वर्गको ढोका खोल्न सक्ने धर्म पनि कमाइएन; स्त्रीका भरिला स्तन र जाँघलाई सपनामा पनि अँगालो हालिएन। हामी त आमाको यौवनरूपी वन काट्ने बन्चरो मात्र भयौँ।
हेर्ने दृष्टि · सन्दर्भसहित
मूल कुरा, उद्देश्यविनाको जीवनले हुर्काउने आमाको जवानी मात्र खर्च गर्छ भन्ने पछुतो, आज पनि मन छुन्छ। तर यसले गनेका लक्ष्य त्यस समयका हुन्: मुक्ति र स्वर्ग आस्थाका कुरा हुन्, र स्त्रीको शरीरलाई पुरुषको भोगको वस्तुझैँ देखाउनु त्यस समयको पुरुषकेन्द्री दृष्टि हो।
विषय
मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org