विषको रूखका दुई मीठा फल
संसारविषवृक्षस्य द्वे फलेऽमृतोपमे । सुभाषितं च सुस्वादु सङ्गतिः सज्जने जने ॥
॥ १६.१८ ॥अर्थ
संसाररूपी विषको रूखमा अमृतजस्ता दुई फल लाग्छन्: मीठो सुभाषित (असल वचन) र सज्जनको सङ्गत।
आजको सन्दर्भमा
तनाव, असफलता र एक्लोपनलाई श्लोक विषको रूख भन्छ, तर त्यसमा दुई मीठा फल पनि देख्छ: राम्रो वचन र असल मानिसको साथ। जापानमा पढ्दै काम गर्ने विद्यार्थीका लागि साताको एक साँझ नेपाली साथीहरूसँगको भलाकुसारी, वा मन छुने एउटा किताब, त्यही अमृत हुन सक्छ।
विषय
मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org