काल कहिल्यै सुत्दैन
कालः पचति भूतानि कालः संहरते प्रजाः । कालः सुप्तेषु जागर्ति कालो हि दुरतिक्रमः ॥
॥ ६.७ ॥अर्थ
कालले प्राणीहरूलाई पकाउँछ, कालले नै सबैलाई संहार गर्छ; सबै सुतेका बेला पनि काल जागा रहन्छ। काललाई नाघ्न साँच्चै कठिन छ।
आजको सन्दर्भमा
हामी फोन चलाउँदै 'भोलि गरौँला' भन्छौँ, समय भने चलिरहन्छ: परीक्षाको मिति नजिकिन्छ, आमाबुबाको उमेर बढ्छ, ऋणको ब्याज राति पनि थपिन्छ। श्लोकले डर देखाउन होइन, अहिले के गर्न सकिन्छ भन्ने प्रश्न सोध्न सम्झाउँछ।
विषय
मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org