सूत्र १.१२

व्याख्या

यो सूत्रले योगका दुई आधार देखाउँछ। अभ्यास भनेको मनलाई फेरि फेरि स्थिरतातिर फर्काउनु हो; वैराग्य भनेको जताततै तान्ने चाहको पकड खुकुलो पार्नु। व्यासभाष्य भन्छ, निरोध यी दुवैमा निर्भर छ। भाष्यले यसलाई दुईतिर बग्ने नदीको चित्रले बुझाउँछ: वैराग्यले विषयतिरको धार थुन्छ, विवेकको अभ्यासले अर्को धार खोल्छ। पछिल्ला दुई सूत्रले अभ्यासको अर्थ (१.१३–१.१४) र त्यसपछिका दुईले वैराग्यको अर्थ (१.१५–१.१६) खोल्छन्। हाम्रो पढाइमा: सानो दैनिक अभ्यास र नतिजामाथिको खुकुलो पकड सँगै चाहिन्छन्।

यो सूत्रसँग जोडिएका पाठ