एआईले बनाएको चित्र · वाचस्पति १.१९
वर्षाले ब्युँझाएको भ्यागुतो
चित्रको आधार: वाचस्पति १.१९मनसुनको पहिलो पानीले चिरिएको तराईको खेत भिजाउँछ, र नरम हुँदै गरेको माटोबाट एउटा भ्यागुतो माथि निस्कन्छ। वाचस्पति (१.१९): सुक्खा याममा माटोजस्तै भएको भ्यागुतो पानी परेपछि फेरि ब्युँझन्छ; प्रकृतिमा लीन मन पनि त्यस्तै हो, समय सकिएपछि संसारमा फर्किन्छ, त्यसैले यो अन्तिम मुक्ति होइन।
यस खण्डका सूत्र
- १.१७वितर्कविचारानन्दास्मितारूपानुगमात् सम्प्रज्ञातः ॥वस्तुमा टिकेको समाधि चार तहको हुन्छ: स्थूल, सूक्ष्म, आनन्द र "म छु" को बोधसँग जोडिएको।
- १.१८विरामप्रत्ययाभ्यासपूर्वः संस्कारशेषोऽन्यः ॥अर्को समाधि सबै गतिविधि थाम्ने अभ्यासबाट आउँछ; त्यसमा मनका छाप मात्र बाँकी रहन्छन्।
- १.१९भवप्रत्ययो विदेहप्रकृतिलयानाम् ॥शरीरबिनाका र प्रकृतिमा लीन भएकाहरूको त्यो अवस्था उनीहरूको जन्म वा अस्तित्वबाटै आउँछ।
- १.२०श्रद्धावीर्यस्मृतिसमाधिप्रज्ञापूर्वक इतरेषाम् ॥अरू साधकका लागि बाटो क्रमशः हुन्छ: भरोसा, जाँगर, होस, एकाग्रता र अन्तमा स्पष्ट बोध।
- १.२१तीव्रसंवेगानामासन्नः ॥गहिरो लगन भएकाहरूका लागि लक्ष्य नजिक हुन्छ।
- १.२२मृदुमध्याधिमात्रत्वात् ततोऽपि विशेषः ॥लगन हलुका, मध्यम वा तीव्र हुनेअनुसार त्यसमा पनि फरक पर्छ।
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ र व्याख्या: एआईको सहायताले लेखिएको मस्यौदा