सूत्र २.१
तपःस्वाध्यायेश्वरप्रणिधानानि क्रियायोगः ॥
॥ २.१ ॥रोमन लिपिमा (IAST)
tapaḥsvādhyāyeśvarapraṇidhānāni kriyāyogaḥ
शब्दार्थ
मस्यौदातपः-स्वाध्याय-ईश्वर-प्रणिधानानि क्रिया-योगः
- तपःtapaḥ
- तप, रोजेर गरिने कठोर अनुशासन
- स्वाध्यायsvādhyāya
- पवित्र ग्रन्थको अध्ययन र जप
- ईश्वरīśvara
- ईश्वर
- प्रणिधानानिpraṇidhānāni
- प्रति समर्पण (यी तीन)
- क्रियाkriyā
- काम, गर्नु
- योगःyogaḥ
- योग
शब्दार्थ संस्कृत विज्ञको समीक्षा कुरिरहेको मस्यौदा हो।
सरल अर्थ
तप, पवित्र ग्रन्थको पढाइ र जप, अनि ईश्वरमा समर्पण: यी तीन मिलेर क्रियायोग, अर्थात् गर्दै गरिने योग बन्छ।

अर्थ
तप, स्वाध्याय र ईश्वरप्रणिधान क्रियायोग हुन्।
व्याख्या
पहिलो पादले एकाग्र मन भएकाको योग सिकायो। व्यासभाष्य भन्छ, अब मन छरिएकाले पनि कसरी योग गर्ने, त्यो सुरु हुन्छ: क्रियायोग, अर्थात् गर्दै गरिने योग। भाष्यअनुसार तप नगर्नेको योग सिद्ध हुँदैन, किनकि अनादि कर्म र क्लेशका छापले रङ्गिएको अशुद्धि तपबिना टुट्दैन; तर तप यस्तो हुनुपर्छ, जसले मनको प्रसन्नतामा बाधा नपुर्याओस्। स्वाध्याय भनेको ॐ जस्ता पवित्र मन्त्रको जप वा मोक्षशास्त्रको अध्ययन हो। ईश्वरप्रणिधान भनेको सबै कर्म परमगुरु ईश्वरलाई अर्पण गर्नु, वा तिनको फलको आशा छोड्नु हो।
आजको लागि
आज तीनमध्ये एउटा गरौँ: एउटा सानो अनुशासन पालौँ, एउटा श्लोक पढौँ, वा एउटा काम ईश्वरलाई अर्पण गरौँ।
मुख्य शब्द
यो सूत्रसँग जोडिएका पाठ
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ र व्याख्या: एआईको सहायताले लेखिएको मस्यौदा
