सूत्र २.४२

व्याख्या

सन्तोषको परिभाषा व्यासभाष्यले २.३२ मै दियो: हातमा भएका साधनभन्दा बढी नखोज्नु। यहाँ भाष्य यसको फल एउटा श्लोकले भन्छ: संसारका कामसुख र स्वर्गका ठूला सुख, दुवै तृष्णा सकिँदा आउने सुखको सोह्रौँ भाग पनि पुग्दैनन्। यो सुख "अनुत्तम" छ, किनकि यो केही पाउनुमा निर्भर छैन। नेपाली घरमा यो कुरा दैनिक बोलीमै छ: "सन्तोषी सदा सुखी।" हाम्रो पढाइमा: सन्तोष भनेको मेहनत छोड्नु होइन; खुसीलाई अर्को कुरा नआउन्जेल पर्खाइ नराख्नु हो।

यो सूत्रसँग जोडिएका पाठ