सूत्र २.५

अनित्य-अशुचि-दुःख-अनात्मसु नित्य-शुचि-सुख-आत्म-ख्यातिः अविद्या

अनित्यanitya

नटिक्ने

अशुचिaśuci

अशुद्ध

दुःखduḥkha

दुःख दिने

अनात्मसुanātmasu

आत्मा नभएकामा

नित्यnitya

टिक्ने

शुचिśuci

शुद्ध

सुखsukha

सुख दिने

आत्मātma

आत्मा, आफू

ख्यातिःkhyātiḥ

ठान्नु, देख्नु

अविद्याavidyā

उल्टो बुझाइ

शब्दार्थ संस्कृत विज्ञको समीक्षा कुरिरहेको मस्यौदा हो।

अर्थ

अनित्यलाई नित्य, अशुद्धलाई शुद्ध, दुःखरूपलाई सुख र अनात्मलाई आत्म मान्नु अविद्या हो।

मुख्य शब्द