सूत्र ४.१२
अतीतानागतं स्वरूपतोऽस्त्यध्वभेदाद्धर्माणाम् ॥
॥ ४.१२ ॥रोमन लिपिमा (IAST)
atītānāgataṃ svarūpato'styadhvabhedāddharmāṇām
शब्दार्थ
मस्यौदाअतीत-अनागतम् स्वरूपतः अस्ति अध्व-भेदात् धर्माणाम्
- अतीतatīta
- बितेको
- अनागतम्anāgatam
- आउन बाँकी
- स्वरूपतःsvarūpataḥ
- आफ्नै रूपमा
- अस्तिasti
- छ
- अध्वadhva
- समयको बाटो
- भेदात्bhedāt
- फरक हुनाले
- धर्माणाम्dharmāṇām
- वस्तुका रूपहरूको
शब्दार्थ संस्कृत विज्ञको समीक्षा कुरिरहेको मस्यौदा हो।
सरल अर्थ
बितेको र आउन बाँकी कुरा पनि आफ्नै रूपमा छन्; फरक त समयको बाटोमा मात्र हो।
एआईले बनाएको चित्र · सूत्र ४.१५
अर्थ
धर्महरूको कालगत भिन्नताका कारण अतीत र भविष्य आआफ्नो स्वरूपमा अस्तित्व राख्छन्।
खण्डको प्रसङ्ग · वस्तु, समय र फरक अनुभव
ग्रन्थले अतीत–भविष्यबारे चर्चा गर्दै वस्तु र व्यक्तिको बोधबीचको भेद राख्छ। दृष्टिकोण फरक हुनु सबै विवरण समान रूपमा सही हुनु वा प्रमाण अनावश्यक हुनु होइन। मान्छेहरूले एउटै घटना फरक सम्झँदा पनि के जाँच्न सकिन्छ भनेर सोध्न सकिन्छ।
यो व्याख्या यस खण्डका सबै सूत्रको साझा हो। (सूत्र ४.१२–४.१७)
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ र व्याख्या: एआईको सहायताले लेखिएको मस्यौदा