अध्याय १३

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

श्लोक १३.२१

मेरु हल्लिए पनि वचन नहल्लिने

युगान्तको आँधीमा डगमगाउँदो सुनौलो पर्वत, अगाडि वृद्ध व्यापारी युवतीलाई धरौटीको घैँटो फर्काउँदै।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र

चित्रकथा: मेरु हल्लिए पनि

युगान्ते प्रचलेन्मेरुः कल्पान्ते सप्त सागराः । साधवः प्रतिपन्नार्थान्न चलन्ति कदाचन ॥

॥ १३.२१ ॥

अर्थ

युगको अन्त्यमा मेरु पर्वत हल्लिन सक्छ, कल्पको अन्त्यमा सात समुद्र पनि चलायमान हुन सक्छन्; तर सज्जन आफूले स्वीकार गरेको वचनबाट कहिल्यै विचलित हुँदैनन्।

आजको सन्दर्भमा

'भोलि पक्का दिन्छु', 'म आउँछु', 'यो काम म गर्छु': हाम्रा दिन साना वचनले भरिएका हुन्छन्, र तिनै पूरा हुँदा भरोसा बन्छ। ज्याला ढिलो हुँदा पनि भाइको शुल्क पठाउने कामदार, भूकम्पपछि पनि पहिले भनेकै मूल्यमा सामान बेच्ने पसले: श्लोकले सज्जनलाई पर्वतभन्दा अटल भन्छ, किनकि उनको वचन परिस्थितिअनुसार बदलिँदैन।

विषय

मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org