अध्याय १५

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

श्लोक १५.१९

गोवर्धन र गोपीको ताना

उर्व्यां कोऽपि महीधरो लघुतरो दोर्भ्यां धृतो लीलया तेन त्वं दिवि भूतले च सततं गोवर्धनो गीयसे । त्वां त्रैलोक्यधरं वहामि कुचयोरग्रे न तद्गण्यते किं वा केशव भाषणेन बहुना पुण्यैर्यशो लभ्यते ॥

॥ १५.१९ ॥

अर्थ

(एक गोपी कृष्णसँग भन्छिन्:) धरतीको कुनै सानोतिनो पहाड तपाईंले खेलैखेलमा दुई हातले उचाल्नुभयो, त्यसैले स्वर्ग र पृथ्वीमा तपाईंलाई सधैँ 'गोवर्धन' भनेर गाइन्छ। तीनै लोक धारण गर्ने तपाईंलाई म आफ्नो वक्षस्थलमा बोक्छु, तर त्यसको कुनै गन्ती हुँदैन। हे केशव, धेरै भनेर के गर्ने, यश त पुण्यले पाइन्छ।

हेर्ने दृष्टि · सन्दर्भसहित

यो कृष्णभक्तिको रसिलो, ठट्टायुक्त श्लोक हो, भक्तिको अभिव्यक्ति, सबैका लागि नियम होइन। यसको गुनासो भने आज पनि चिनिन्छ: एउटा देखिने काममा जस जान्छ, हरेक दिन बोकिने हेरचाहको श्रम भने गनिँदैन, जस्तै घरमा बालबालिका र वृद्धको स्याहार गर्नेहरूको, प्रायः महिलाको, श्रम। 'यश पुण्यले पाइन्छ' भन्नु भाग्य र पुण्यमा आधारित त्यस समयको विश्वास हो।

विषय

मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org