अध्याय १७

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

श्लोक १७.४

यो भए अरू के चाहियो?

लोभश्चेदगुणेन किं पिशुनता यद्यस्ति किं पातकैः सत्यं चेत्तपसा च किं शुचि मनो यद्यस्ति तीर्थेन किम् । सौजन्यं यदि किं गुणैः सुमहिमा यद्यस्ति किं मण्डनैः सद्विद्या यदि किं धनैरपयशो यद्यस्ति किं मृत्युना ॥

॥ १७.४ ॥

अर्थ

लोभ छ भने अरू अवगुण किन चाहियो? चुक्ली गर्ने बानी छ भने अरू पाप किन? सत्य छ भने तपको के काम? मन शुद्ध छ भने तीर्थको के काम? सज्जनता छ भने अरू गुणको के काम? साँचो महिमा छ भने गहनाको के काम? असल विद्या छ भने धनको के काम? र अपयश छ भने मृत्युको के काम?

हेर्ने दृष्टि · सन्दर्भसहित

धेरैजसो पङ्क्ति आज पनि धारिला छन्: लोभ एक्लै पर्याप्त अवगुण हो, शुद्ध मनलाई तीर्थ चाहिँदैन, असल विद्या धनभन्दा ठूलो हो। अन्तिम पङ्क्ति, अपयश मृत्युसमान हो भन्ने, त्यस समयले इज्जतलाई कति भारी मान्थ्यो भन्ने देखाउँछ; आज हामी जान्दछौँ, लाज र बदनामीबाट मानिस फेरि उठ्न सक्छ, र गल्ती वा हल्लाले कसैको जीवनको मूल्य घट्दैन।

विषय

मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org