एउटा फुलेको रूखले पूरै वन
एकेनापि सुवृक्षेण पुष्पितेन सुगन्धिना । वासितं तद्वनं सर्वं सुपुत्रेण कुलं यथा ॥
॥ ३.१४ ॥अर्थ
फुलेको एउटै सुगन्धित रूखले पनि पूरै वनलाई सुवासित बनाउँछ; त्यसै गरी एउटै सुपुत्रले पूरै कुललाई।
हेर्ने दृष्टि · सन्दर्भसहित
मूल कुरा, एउटै असल मानिसको गुणले पूरै परिवारको नाम र वातावरण सुगन्धित बनाउँछ भन्ने, आज पनि सुन्दर छ। तर श्लोकले 'सुपुत्र' मात्र भन्छ, किनकि त्यस समयमा कुलको नाम छोराले चलाउँछ भन्ने मानिन्थ्यो; आज छोरी र छोरा दुवैले परिवारलाई उत्तिकै सुवासित बनाउँछन्, र छोरा नै चाहिने सोचले छोरीमाथि विभेद बढाएको छ।
विषय
मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org