साँचो शुद्धता
वाचां शौचं च मनसः शौचमिन्द्रियनिग्रहः । सर्वभूतदयाशौचमेतच्छौचं परार्थिनाम् ॥
॥ ७.२० ॥अर्थ
वाणीको शुद्धता, मनको शुद्धता, इन्द्रियको संयम र सबै प्राणीप्रति दया: परमार्थ खोज्नेहरूका लागि शुद्धता यही हो।
आजको सन्दर्भमा
शुद्धतालाई प्रायः नुहाइधुवाइ र छुवाछूतसँग जोडिन्छ, तर यो श्लोकले चार कुरा गन्छ: सफा बोली, सफा मन, आत्मसंयम र सबै प्राणीप्रति दया। अनलाइन गाली नगर्ने, मनमा ईर्ष्या नपाल्ने, सडकका कुकुरलाई पनि नसताउने: आजको 'शौच' यस्तै देखिन्छ।
विषय
मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org