सूत्र ३.५०

व्याख्या

३.४९ ले सबैभन्दा ठूलो सिद्धि भन्यो: सबै अवस्थामाथि स्वामित्व र सबै जान्ने क्षमता। यो सूत्र भन्छ, त्यसप्रति पनि वैराग्य चाहिन्छ। व्यासभाष्यअनुसार योगीले देख्छ: मन र पुरुष फरक हुन् भन्ने बोध पनि मनकै एउटा गुण हो, छोड्नुपर्ने पक्षमा पर्छ; पुरुष भने नबदलिने, शुद्ध र मनभन्दा अलग छ। त्यसबाट पनि विरक्त हुँदा क्लेशका बीउ, जो अब डढेको धानको बीउजस्तै उम्रन सक्दैनन्, मनसँगै विलीन हुन्छन्। यही कैवल्य हो: द्रष्टा आफ्नै स्वरूपमा। यो १.१६ को उच्च वैराग्य हो। हाम्रो पढाइमा: अन्तमा छोड्नुपर्ने कुरा प्रायः हामी सबैभन्दा राम्रो गर्ने कुरा नै हुन्छ।

यो सूत्रसँग जोडिएका पाठ