सूत्र २.१७

व्याख्या

दुःख रोक्न त्यसको कारण चिन्नुपर्छ, र सूत्र कारण भन्छ: द्रष्टा र दृश्यको संयोग। व्यासभाष्यअनुसार द्रष्टा बुद्धिमा झल्किने पुरुष हो; दृश्य बुद्धिमा देखिने सबै कुरा। चुम्बकजस्तै दृश्य नजिक रहेर मात्र सेवा गर्छ, र यसरी द्रष्टाको विषय बन्छ। यो संयोग अनादि हो, र दुःखको जरा यही हो। भाष्य घरेलु उदाहरण दिन्छ: पैताला बिझिने कुरा हो, काँडा बिझाउने कुरा, र उपाय हो काँडामा नटेक्नु वा जुत्ता लगाएर टेक्नु। यी तीनै कुरा जान्ने चोटबाट बच्छ।

यो सूत्रसँग जोडिएका पाठ