सूत्र २.३०

व्याख्या

व्यासभाष्य अहिंसालाई जरा मान्छ: कुनै पनि प्राणीलाई, कुनै पनि तरिकाले, कहिल्यै हानि नगर्नु; बाँकी यम र नियम यसैलाई पूर्ण बनाउन पालिन्छन्। सत्य भनेको देखेको, अनुमान गरेको वा सुनेकोसँग मिल्ने बोली र मन हो, जुन अरूको भलाइका लागि बोलिन्छ; प्राणीलाई हानि गर्ने वचन सत्य नै होइन, पुण्यजस्तो देखिने पाप मात्र हो। अस्तेय भनेको अर्काको वस्तु नलिनु, र लिने इच्छा पनि नराख्नु। ब्रह्मचर्य भनेको यौन संयम हो; भाष्य यसलाई गुप्त इन्द्रियको संयम भन्छ। अपरिग्रह भनेको वस्तु कमाउने, जोगाउने र गुमाउने दुःख, अनि त्यससँग जोडिएको हिंसा देखेर सङ्ग्रह नगर्नु हो।

यो सूत्रसँग जोडिएका पाठ