एआईले बनाएको चित्र · व्यासभाष्य ४.२५ · व्यासभाष्य ४.२८
इँटाबीच पलाएको घाँस
चित्रको आधार: व्यासभाष्य ४.२५ · व्यासभाष्य ४.२८पानी परेपछि नेवारी चोकका पुराना इँटाबीचबाट हरियो घाँस पलाउँछ, छेउको खुड्किलोमा भुटेको बीउको ताप्के सुक्खा र स्थिर छ। व्यासभाष्य (४.२५): वर्षामा घाँस पलाउँदा त्यसको बीउ थियो भन्ने थाहा भएजस्तै, मुक्तिको बाटो सुन्दा आउने आँसु र रोमाञ्चले विवेकको बीउ देखाउँछन्; र (४.२८) भुटेको बीउजस्तै डढेका संस्कार फेरि उम्रँदैनन्।
यस खण्डका सूत्र
- ४.२५विशेषदर्शिन आत्मभावभावनाविनिवृत्तिः ॥मन र द्रष्टाको फरक देख्नेमा "म को हुँ, के थिएँ, के हुनेछु" भन्ने खोजी आफैँ रोकिन्छ।
- ४.२६तदा विवेकनिम्नं कैवल्यप्राग्भारं चित्तम् ॥त्यसबेला मन विवेकतिर ढल्कन्छ, र कैवल्य अर्थात् अन्तिम मुक्तितिर झुक्छ।
- ४.२७तच्छिद्रेषु प्रत्ययान्तराणि संस्कारेभ्यः ॥विवेकको धारमा बीचबीच खाडल पर्दा पुराना छापबाट अरू विचार उठ्छन्।
- ४.२८हानमेषां क्लेशवदुक्तम् ॥फर्केर आउने पुराना छाप पनि क्लेशजस्तै हटाइन्छन्; त्यो उपाय पहिले नै भनिसकियो।
झ्यालका कथा यी पाठबाट
झ्यालका कथा आजको जीवनका पाठबाट लिइएका मौलिक प्रयोग हुन्, सूत्रको अनुवाद होइनन्। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ र व्याख्या: एआईको सहायताले लेखिएको मस्यौदा