भगवद्गीता

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

अध्याय ६ · कर्म

ध्यानयोग

ध्यानलाई फेरि फर्काऔँ४७ श्लोक · ५ खण्ड

कृष्णले आत्मसंयम, सन्तुलित जीवन र ध्यानको अभ्यासद्वारा मनलाई स्थिर बनाउने मार्ग बताउनुहुन्छ। अर्जुन मन चञ्चल र वशमा राख्न कठिन भएको स्वीकार गर्छन्। कृष्णले अभ्यास र वैराग्यबाट यसलाई सम्हाल्न सकिने बताउँदै अपूर्ण साधनाको कल्याणकारी प्रयास व्यर्थ नहुने आश्वासन दिनुहुन्छ। आत्मदर्शनसँग सबै प्राणीको सुखदुःख बुझ्ने समदृष्टि पनि जोडिएको छ। अन्त्यमा श्रद्धापूर्वक कृष्णमा मन लगाउने भक्तियोगीको प्रशंसा गरिन्छ।

आत्मसंयम र समदृष्टि · ध्यानको तयारी · अभ्यास र आत्मानन्द · समदर्शन र चञ्चल मन · अपूर्ण प्रयासको मूल्य

दृश्यहरू

४

अध्यायलाई चित्रमा: हरेक दृश्यमा आजको जीवनका झ्याल

खण्डहरू

श्लोक १–९

आत्मसंयम र समदृष्टि

मनलाई मित्र बनाउने अर्थ उपयोगी अभ्यास र विवेकको विकास हो। आत्मोद्धारलाई एक्लै सबै कठिनाइ सहनुपर्ने आदेश मान्नु हुँदैन। आत्मसंयम, ज्ञानमा सन्तोष र अरूप्रतिको समदृष्टि परस्पर पूरक छन्।

श्लोकहरू (९)
श्लोक १०–१७

ध्यानको तयारी

सफा स्थान, स्थिर आसन, शरीरको सन्तुलन र संयमित दिनचर्या ध्यानका आधार बताइएका छन्। आहार, निद्रा र श्रममा अति नगर्ने स्पष्ट निर्देशन छ। साधनाको उद्देश्य शरीरलाई दण्ड दिनु होइन, चित्त एकाग्र हुन सहयोग पुर्‍याउनु हो।

श्लोकहरू (८)
श्लोक १८–२८

अभ्यास र आत्मानन्द

मन भट्किएपछि बारम्बार फर्काउने प्रक्रिया नै अभ्यासको भाग हो। स्थिरता तुरुन्तै उपलब्ध नभए पनि धैर्य कायम राखिन्छ। यहाँको परम सुखलाई सामान्य इन्द्रियसुखभन्दा भिन्न आध्यात्मिक अनुभूति मानिएको छ।

श्लोकहरू (११)
श्लोक २९–३६

समदर्शन र चञ्चल मन

आत्मदर्शन सबै प्राणीप्रतिको व्यवहारमा पनि झल्किनुपर्छ। अर्जुनले मनको कठिनाइ खुला रूपमा स्वीकार गर्छन् र कृष्णले त्यसलाई नकार्नुहुन्न। अभ्यास र वैराग्यको उत्तरले धैर्यपूर्ण साधनालाई प्राथमिकता दिन्छ।

श्लोकहरू (८)
श्लोक ३७–४७

अपूर्ण प्रयासको मूल्य

योगसिद्धि नपाउँदै साधना रोकिए के हुन्छ भन्ने अर्जुनको चिन्ता छ। कृष्णको उत्तरले कल्याणकारी प्रयास नष्ट हुँदैन भन्ने भरोसा दिन्छ। अन्त्यमा एकनिष्ठ प्रेम र श्रद्धाले युक्त योगीको प्रशंसा गरेर ध्यान र भक्तिलाई जोडिएको छ।

श्लोकहरू (११)

आजको जीवनमा

पढ्न बस्दा मोबाइल, खेल वा अरू विचारले ध्यान तान्नु सामान्य अनुभव हो। ध्यान भट्कियो भन्दै आफूलाई गाली गर्नुभन्दा, त्यो थाहा पाएपछि फेरि काममा फर्कने अभ्यास गरौँ। आज एउटा सानो पाठ ध्यान दिएर पढ्ने, आवश्यक परे फोन टाढा राख्ने र कामलाई साना भागमा बाँड्ने उपाय अपनाउन सकिन्छ। यी ध्यानयोगबाट प्रेरित आजका उदाहरण हुन्।

अनुशासन भनेको सधैँ कडा भएर धेरै काम गर्नु मात्र होइन। पढाइसँगै पर्याप्त निद्रा, खाना, खेल, आराम र परिवारसँगको समय पनि चाहिन्छ। एक दिन योजना छुट्यो भने सबै बिग्रियो भनेर छोड्नुको सट्टा अर्को अवसरमा फेरि सुरु गरौँ। शिक्षक वा परिवारको साथ लिएर आफूले पालना गर्न सक्ने दिनचर्या बनाऔँ।

आफ्नो मन सम्हाल्नु अरूलाई बुझ्नबाट अलग छैन। साथीलाई पाठ गाह्रो हुँदा धैर्यले सहयोग गर्नु, सानो भाइबहिनीको कुरा सुन्नु र जित्दा अरूलाई होच्याउन नखोज्नु पनि अभ्यास हो। आध्यात्मिक पक्षमा यो अध्यायले ध्यानलाई आत्मबोध र कृष्णप्रतिको भक्तिसँग जोड्छ; आजको जीवनमा यसबाट एकाग्रता, धैर्य र करुणाको प्रेरणा लिन सकिन्छ।

  • एकै दिनमा धेरै गर्नुभन्दा सानो, नियमित अभ्यास बसालौँ।६.३५
  • ध्यान भट्किए त्यो थाहा पाऔँ र आफूलाई गाली नगरी फेरि काममा फर्कौँ।६.२६
  • पढाइसँगै निद्रा, खाना, खेल र आरामलाई पनि दिनचर्यामा स्थान दिऔँ।६.१६६.१७
  • पढ्ने बेला फोन टाढा राख्ने वा काम साना भागमा बाँड्ने उपाय अपनाऔँ।६.२६६.३५
  • एक दिन अभ्यास छुटे फेरि सुरु गरौँ; पहिले गरेको सिकाइलाई बेकार नठानौँ।६.३५६.४०
  • आफ्नो प्रगतिको जिम्मेवारी लिऔँ र आवश्यक पर्दा शिक्षक वा परिवारको सहयोग मागौँ।६.५
  • आफूलाई जस्तै अरूको सुखदुःख पनि महत्त्वपूर्ण ठानी व्यवहार गरौँ।६.३२

परिवार वा कक्षामा कुरा गरौँ

पढ्दा तिम्रो ध्यान सबैभन्दा बढी के कुराले भट्काउँछ? भोलि प्रयोग गर्न सक्ने एउटा सानो उपाय के हो?

आजको जीवनसँग जोडिएका कुरा श्लोकबाट प्रेरित व्यावहारिक व्याख्या हुन्; ती संस्कृत श्लोकको सीधा अनुवाद होइनन्।

संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org